Prinses Mira's Avontuur: De Gevallen Ster

De volgende avond kwam Mira terug met haar picknickmand en lantaarn. Maar geen enkele bloem gaf licht. Nella wachtte onder de boog van klimplanten en keek bezorgd. "Wat is er met onze tuin gebeurd?" vroeg Mira.

Mira hief de lantaarn op. Kleine zilveren schitteringen glinsterden langs het pad en leidden naar het doolhof van heggen. "Daar!" zei ze. Nella volgde vlak achter haar terwijl Mira naar het spoor stapte.

Het pad draaide naar links en toen naar rechts. Nella vond elke bocht en Mira volgde met de lantaarn hoog omhoog en de picknickmand in haar andere hand. De zilveren schitteringen leidden hen dieper het doolhof in.

Bij de oude fontein hielden de schitteringen op. Tussen de leliebladeren glinsterde een klein sterretje, met één punt vast in een blad. Mira knielde ernaast. "Het is uit de hemel gevallen!" fluisterde ze.

Mira maakte het lelieblad voorzichtig los van het sterretje. Het blad gleed terug het water in. Ze nam het bevrijde sterretje in haar beide handen, en het nestelde zich daar warm en veilig.

Het sterretje begon helderder te stralen in Mira's handen. Eén bloem floepte aan, toen nog een. Mira keek van de ster naar de bloesems. "Jouw licht laat ze gloeien!" zei ze. Nella keek naast haar toe.

Het sterretje keek omhoog. Mira volgde zijn blik. Eén plek in de hemel was leeg. "Dat moet jouw thuis zijn," fluisterde ze. Maar het sterretje was klein en de hemel was veel te hoog om alleen te bereiken. Nella keek ook omhoog.

Mira opende de lantaarn en stopte het sterretje er voorzichtig in. Zijn kleine gloed scheen door het glas. Ze liet haar hand op het open deurtje rusten. "We helpen je naar huis," zei ze. Nella gluurde naar binnen.

Mira droeg de lantaarn in één hand en de picknickmand in de andere terwijl ze de kronkelende trappen van de toren beklom. Het sterretje straalde binnenin. Nella klom vlak achter haar aan en zette haar hoeven op elke trede. Omhoog gingen ze.

Boven boog Nella haar hoofd omlaag. Mira haalde het sterretje uit de lantaarn en zette het voorzichtig op de punt van Nella's hoorn. "Klaar?" fluisterde ze. Het sterretje gloeide zacht.

Nella hief haar hoofd hoog op. Het sterretje zweefde omhoog, omhoog, omhoog, totdat het in de lege plek in de hemel gleed. Het straalde helder en bloemen gloeiden overal in de tuin. Mira vouwde haar handen samen en glimlachte.

Terug op het picknickgras deelden Mira en Nella hun picknick onder de maan. Het sterretje twinkelde extra helder boven hen. Mira glimlachte naar Nella. "Zelfde tijd morgen?" Nella knikte.