
Fluitje reed naar de rivierbrug met zijn laatste slaperige passagiers aan boord: de bakkerin, die op haar meelzak lag te dommelen, Grootvader met zijn cello, en Arlo met zijn pot glimwormen. Toen zag Fluitje dat de bruglamp donker was en remde hij tot stilstand.

Fluitje liet een klein, bezorgd pufje horen. „Ik kan de rails niet zien,” zei hij tegen zijn slaperige passagiers. „Ik ben bang om in het donker over te steken.” Dus wachtte hij aan de rand van de rivier.

De bakkerin werd wakker op haar meelzak. Grootvader hield zijn cello stevig vast. „Onze huizen zijn aan de overkant van de rivier,” zeiden ze zachtjes. Fluitje wilde hen graag thuisbrengen, maar hij kon de rails nog steeds niet zien.

Arlo keek naar beneden. De glimwormen gloeiden in hun pot en hun licht scheen tussen zijn vingers door. „Fluitje,” zei hij, „kijk naar mijn handen!”

Arlo opende de pot. Een voor een zweefden de glimwormen naar buiten en dreven naar de donkere brug. Fluitje keek hoe hun kleine lichtjes vooruitgingen.

De glimwormen verspreidden zich boven de rails, een voor een, tot hun gloed de overkant bereikte. Fluitje kon de weg zien. „Dank jullie wel,” pufte hij.

Fluitje reed langzaam over de rivier, terwijl hij de glanzende rails volgde. Zijn passagiers bleven veilig aan boord. „We gaan naar huis,” zei Arlo, terwijl de glimwormen hen verder de weg wezen.

Bij de halte van de bakkerin kwam Fluitje zachtjes tot stilstand. De bakkerin pakte haar meelzak op. „Goedenacht, Fluitje,” zei ze, en daarna droeg ze hem door haar blauwe deur.

Bij de volgende halte tilde Grootvader zijn cello op en stapte uit. „Goedenacht, Fluitje.” Hij droeg hem naar zijn huisje en Fluitje reed verder.

Fluitje stopte naast Arlo's gele huis. Arlo keek omhoog naar de glimwormen. „Dank jullie wel dat jullie onze weg hebben verlicht,” zei hij. Toen ging hij naar binnen, veilig thuis.

Toen alle passagiers thuis waren, reed Fluitje het station binnen. Eén glimworm zweefde naast hem mee, terwijl zijn wielen langzamer draaiden en hij tot stilstand kwam.

Fluitje ging liggen om te rusten. Boven hem gloeide één laatste glimworm zachtjes. Fluitje liet een slaperig pufje horen en sloot zijn ogen.