StorySafari
Prinses Rosalina ruilde haar kasteelsloffen in voor modderige boerenlaarzen. Op haar eerste stralende ochtend droeg ze een mand appels langs de rode schuur om de dieren te voeren.
De schapen blaatten, de kippen kakelden en prinses Rosalina glimlachte terwijl ze de appels uitdeelde. Toen draaide elk dier zich plotseling naar de hooizolder, waar een piepkleine gouden veer door het zonlicht naar beneden dreef.
Prinses Rosalina zette haar mand appels neer en pakte de veer op. Een warme kriebel trok door haar vingers en drie nette hoefafdrukken verschenen in het stof, die naar achter de schuur leidden.
De hoefafdrukken stopten bij een scheef hek naast de dierenwei. Prinses Rosalina duwde voorzichtig, maar het hek zakte weer dicht. Daarom zocht ze in het gras en vond ze een felrood lint dat aan een doorn was blijven hangen.
Het lint paste bij een los bandje aan het hek. Prinses Rosalina knoopte het om de grendel en het hek zwaaide open — daarachter lag een klein lammetje veilig opgerold in het hoge gras.
Prinses Rosalina droeg het lammetje terug naar de wei, maar de gouden veer begon in haar handpalm te gloeien. Het licht wees naar het dak van de rode schuur, waar een zacht gefladder het hooi bewoog.
Nog voor het ontbijt verdringen de boerderijdieren zich rond prinses Rosalina, met hun neuzen omhoog naar de heuvel gericht. Een lege stalplek en een omgevallen voermand laten zien dat iemand — of iets — hulp nodig heeft voordat de zon ondergaat.
Prinses Rosalina hief de gouden veer op en de warme gloed streek over het stoffige erf. Het licht bleef stilstaan bij een losse ladder tegen de schuur, terwijl de dieren dicht bij elkaar kwamen om te helpen.
De schapen duwden tegen de poten van de ladder, terwijl de koe hem met één brede schouder stevig hield. Prinses Rosalina klom voorzichtig omhoog en volgde een spoor van gouden veren naar het dak van de schuur.
Achter de schoorsteen van de hooizolder vond prinses Rosalina Pip, een piepklein geitenbokje dat verstrikt zat in een rode voerzak. Pip was te hoog geklommen en kon de weg naar beneden niet vinden, maar de gloed van de veer liet prinses Rosalina zien waar ze moest trekken.
De knoop ging los, maar de zak gleed naar de rand van het dak! Prinses Rosalina greep Pips rode lint vast en de wachtende dieren trokken de ladder dichterbij, totdat zowel de redder als het geitje een veilige sport bereikten.
Terug op het zonnige erf duwde Pip zijn neus tegen de lege stalplek en alle dieren nestelden zich tevreden om hem heen. Prinses Rosalina stopte de gouden veer in haar mand en deelde toen de appels uit, terwijl het kleine belletje van de geredde geit klingelde als een bedankje.
